پروژه خانه ی خراسان

خراسان بزرگ، سرزمینی تاریخی شامل نیشابور، مرو، هرات و بلخ، هویتی معماری دارد که امروز در ایران، افغانستان و ترکمنستان پراکنده شده است. پروژهٔ خانه خراسان با درک کمرنگ‌شدن هویت کالبدی مشهد، به بازخوانی اصول این معماری کهن در بستری معاصر می‌پردازد. این پروژه به‌جای تقلید از فرم‌های تاریخی، مفاهیمی چون سلسله‌مراتب، نور، محرمیت و مناره را به زبانی مدرن ترجمه می‌کند. پلان‌ها بر اساس بازخوانی این اصول و پاسخ به زندگی امروز طراحی شده‌اند؛ تراس‌ها و بام‌های سبز، مرز درون و بیرون را کمرنگ می‌کنند و هر طبقه هویتی مستقل می‌یابد. خانه خراسان نه بازسازی گذشته، بلکه بیانیه‌ای رو به جلوست که هویت مشترک خراسان را در مشهد امروز بازآفرینی می‌کند.